1 czerwca 1921 był słuchaczem Kursu Wyszkolenia Lekarzy Wojskowych, a jego oddziałem macierzystym była kompania zapasowa sanitarna nr 2. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu majora ze starszeństwem od 1 czerwca 1919 i 144. lokatą w korpusie oficerów sanitarnych, grupa lekarzy, a jego oddziałem macierzystym była nadal kompania zapasowa sanitarna nr 2. W latach 1922–1923 pełnił służbę w Szpitalu Rejonowym we Włocławku, a jego oddziałem macierzystym był 8 batalion sanitarny. W 1924 był przydzielony do Oficerskiej Szkoły Artylerii w Toruniu na stanowisko naczelnego lekarza. Następnie pełnił służbę w 6 Szpitalu Okręgowym we Lwowie. 2 grudnia 1930 prezydent RP nadał mu stopień podpułkownika ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1931 i 9. lokatą w korpusie oficerów sanitarnych, grupa lekarzy. W styczniu 1931 został przeniesiony do Szpitala Szkolnego Centrum Wyszkolenia Sanitarnego w Warszawie na stanowisko starszego ordynatora. W październiku tego roku został przeniesiony do 1 Szpitala Okręgowego w Warszawie na takie samo stanowisko. Z dniem 30 listopada 1935 został przeniesiony w stan spoczynku.
Po powrocie do kraju pracował jako konsultant w szpitalu w Olszynce Grochowskiej.