Schistoglossa gemina – gatunek chrząszcza z rodziny kusakowatych i podrodziny rydzenic. Zamieszkuje Europę i zachód Syberii.
Taksonomia Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 1837 roku przez Wilhelma Ferdinanda Erichsona pod nazwą Homalota gemina.
Morfologia Chrząszcz o wydłużonym ciele długości od 1,7 do 2,3 mm. Głowa jest smoliście czarna, o skroniach w widoku grzbietowym co najwyżej półtorakrotnie dłuższych niż oczy. Czułki są brązowe z żółtawoczerwonym członem nasadowym; przedostatnie ich człony są co najwyżej nieco poprzeczne. Przedplecze jest ciemnobrązowe, lekko poprzeczne, o 1/5 szersze niż dłuższe. Punktowanie jego powierzchni jest bardzo drobne i średnio gęste. Owłosienie na przedpleczu zwraca się ku tyłowi pod mniejszym lub większym ukosem. Pokrywy są ciemnobrązowe, bardzo drobno i przeciętnie gęsto punktowane, porośnięte włoskami zwróconymi prosto ku tyłowi. Mierzone w barkach są szersze od przedplecza, a mierzone wzdłuż szwu tak długie jak ono. Kolor odnóży jest żółtawoczerwony. Smoliście czarny odwłok ma punktowanie mniej gęste niż u S. viduata. Na piątym tergicie punkty mają postać rozproszonych, drobnych nakłuć.
Ekologia i występowanie Owad rozmieszczony od nizin po tereny górskie. Zasiedla lasy i pobrzeża wód.