MJO nad Pacyfikiem sprzyja negatywnej fazie Oscylacji Arktycznej, co oznacza: zimniejsze zimy w Europie bo negatywna faza AO pozwala na przemieszczanie się zimnego, arktycznego powietrza na południe, co może przynosić chłodniejsze i bardziej surowe warunki zimowe, szczególnie w jej północnej i środkowej części; w związku z napływem zimnego powietrza z Arktyki, zwiększa się ryzyko opadów śniegu oraz dłuższych okresów mrozu, co może prowadzić do bardziej surowych warunków zimowych, zwłaszcza na wschodzie Europy; negatywna faza AO sprzyja większej zmienności w rozkładzie frontów atmosferycznych, co może przynosić zarówno silniejsze burze, jak i nagłe zmiany temperatury. Ujemna faza AO może przyczyniać się do występowania niżu genueńskiego i związanego z nim występowania powodzi w Centralnej Europie.

thumb|350px|Oscylacja quasi-dwuletnia prędkości wiatru w stratosferze na równiku Oscylacja quasi-dwuletnia (QBO) to zjawisko polegające na naprzemiennej zmianie kierunku wiatrów strefowych (wschód-zachód) między wschodnimi a zachodnimi w tropikalnej stratosferze, o okresie trwającym średnio od 28 do 29 miesięcy. Faza QBO zależy od oddziaływania fal atmosferycznych pochodzących z troposfery, które wznoszą się do stratosfery i tam ulegają rozproszeniu.