Liogluta alpestris – gatunek chrząszcza z rodziny kusakowatych i podrodziny rydzenic. Zamieszkuje Europę i Syberię.
Taksonomia Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 1839 roku przez Oswalda Heera pod nazwą Homalota alpestris.
Morfologia Chrząszcz o wydłużonym ciele długości od 3,5 do 4 mm, tężej zbudowanym niż u L. microptera. Wierzch ciała jest błyszczący, niezbyt gęsto punktowany, porośnięty rozproszonymi, dość długimi, nieco podniesionymi włoskami. Głowa, czułki i przedplecze są smoliście czarne. Głowa jest zaokrąglona, o niepełnym obrzeżeniu skroni, nieco od skroni krótszych oczach i smukłych, niemal niepogrubionych ku szczytowi czułkach z członem przedostatnim bardzo słabo poprzecznym. Przedplecze jest nieco szersze od głowy, lekko poprzeczne, bardzo silnie lśniące, punktowane bardzo drobno, a szagrynowane śladowo. Pokrywy są żółtobrązowe do brązowych, mierzone wzdłuż szwu wyraźnie krótsze niż przedplecze. Kolor odnóży jest żółtobrązowy. U tylnej pary stóp człon pierwszy nie jest dłuższy od drugiego. Odwłok jest czarniawobrązowy. Tylko trzy początkowe tergity mają u podstawy wyraźne wgłębienia poprzeczne. U samca szósty tergit ma niezmodyfikowane punktowanie i drobniej lub grubiej powcinaną, w zarysie prostą i tworzącą niemal kąty z brzegami bocznymi tylną krawędź.