Ueno Zoo (恩賜上野動物園, Onshi Ueno Dōbutsuen) – najstarszy japoński ogród zoologiczny znajdujący się w Parku Ueno, w okręgu Taitō.
Historia Zoo powstało rozpoczęło działalność w 1881 r., jako menażeria należąca do Tokijskiego Muzeum Edukacji (obecnie Narodowe Muzeum Przyrody i Nauki). W 1882 r. menażerię powierzono przyrodnikowi Tanace Yoshio, który przekształcił ją w pierwsze w Japonii publiczne zoo. Pierwotnie teren, na którym powstało zoo był własnością rodziny cesarskiej. W 1924 r. został nadany władzom miejskim z okazji ślubu księcia Hirohito (onshi jap. cesarski dar).
II wojna światowa W sierpniu 1943 r. zarządca Tokio, Shigeo Ōdachi, wydał nakaz zabicia wszystkich „dzikich i niebezpiecznych zwierząt”, te, gdyby w wyniku bombardowań wydostały się na wolność, mogłyby stwarzać niebezpieczeństwo dla ludzi. Prośby pracowników zoo o oszczędzenie lub ewakuację zwierząt zostały odrzucone. Zwierzęta były zabijane poprzez otrucie, uduszenie lub zagłodzenie. We wrześniu 1943 r. odbyło się nabożeństwo ofiarowane wybitym mieszkańcom zoo. Pomnik upamiętniający ten epizod w historii ogrodu powstał na terenie parku w 1975 r.
Wkrótce po amerykańskich nalotach na Tokio, w marcu 1945 r., Japończycy umieścili nawigatora i bombardiera USAAF Raya "Hapa" Hallorana w jednej z klatek w zoo, gdzie przebywał wystawiony na widok publiczny.