Kolejne powieści – Bethany’s Sin (1980) i They Thirst (1981), w której przedstawił opanowane przez wampiry Los Angeles – umocniły jego pozycję w świecie literatury grozy.
W 1984 wydał Dziedzictwo Usherów, powieść będącą współczesną kontynuacją opowiadania Zagłada domu Usherów Edgara Allana Poego. Już wówczas McCammon był postrzegany jako twórca ambitniejszy i bardziej nastrojowy niż typowi przedstawiciele literatury masowej.
Międzynarodowy rozgłos przyniosła mu monumentalna powieść postapokaliptyczna Łabędzi śpiew (1987), porównywana do Bastionu Stephena Kinga. Książka ukazuje świat zniszczony przez ograniczoną wojnę nuklearną, a jej główną bohaterką jest dziewczynka o paranormalnych zdolnościach, która wraz z grupą ocalałych walczy o przetrwanie w wyniszczonym świecie. Powieść zdobyła Nagrodę Brama Stokera (wspólnie z Misery Stephena Kinga) oraz trafiła na listę bestsellerów „The New York Times”.
W 1988 opublikował powieść science fiction Stinger, osadzoną w małym miasteczku w Teksasie, w którym pojawia się obca forma życia i ścigający ją kosmiczny łowca nagród. Kolejnym sukcesem była powieść Godzina Wilka (1989), w której głównym bohaterem jest wilkołak – agent aliancki działający w realiach II wojny światowej.