Bitwa o Kielce – starcie zbrojne mające miejsce w dniach 12–16 stycznia 1945 między oddziałami Armii Czerwonej a wojskami niemieckimi, skutkujące zdobyciem Kielc i zakończeniem okupacji III Rzeszy na Kielecczyźnie.
Przebieg działań bojowych Ofensywa styczniowa Armii Czerwonej, która ruszyła 12 stycznia 1945, spowodowała, że wojska Armii Czerwonej przełamały obronę niemiecką na całej linii frontu na przyczółku baranowsko-sandomierskim i w walkach dotarły na przedpola Kielc. Miasto zostało dobrze przygotowane do solidnej obrony i długotrwałego oporu. Reżim III Rzeszy do obrony postanowił wykorzystać wojska 4 Armii Pancernej. W dalszej kolejności w walkach w mieście uczestniczyły pododdziały wycofujące się z frontu nad Wisłą. Były wśród nich m.in. resztki 72, 168, 291 i 342 Dywizji Piechoty.
Dowództwo wojsk radzieckich zaplanowało użyć do zdobycia miasta jednostek 3 Gwardyjskiej Armii dowodzonej przez gen. Wasyla Gordowa, 13 Armii dowodzonej przez gen. Mikołaja Puchowa i 4 Armii Pancernej dowodzonej przez gen. Dymitra Leluszenkę oraz samodzielnego 25 Korpusu Pancernego dowodzonego przez gen. Jewgienija Fominycha.