Leon Nowaczkiewicz, jak inni członkowie tego zgrupowania - ppor. Alfred Frankowski ps. „Fachowiec”, Marian Kaczmarek ps. „Zjawa” oraz Irena Bobowska ps. „Wydra” - redaktorka pisma „Pobudka” zginęli z rąk Niemców. Przeszła ciężkie śledztwo, które było połączone z torturami jakie odbywały się w Forcie VII i w Forcie Radziwiłłowskim, a następnie wysłano ją do berlińskiego więzienia Moabit, z którego została wysłana transportem więziennym, ale zdołała uciec z niego na Friedrichsbahnhof podczas alianckiego nalotu na Berlin. Podczas przejazdu do Poznania, w Zbąszynku wyskoczyła z pociągu i pomimo pościgu przedostała się do rodzinnego domu w Zbąszyniu, a następnie do Poznania. Tu dzięki pomocy przyszłego męża Ignacego Nowaka, który był kelnerem w lokalu niemieckim otrzymała pracę bufetowej. Lokal ten był punktem kontaktowym grupy dr Franciszka Witaszka. Obydwoje dalej byli uczestnikami konspiracji w grupie dr F. Witaszka. W lipcu 1944 wskutek wsypy została ponownie uwięziona. Przeszła przez Fort VII i Radziwiłłowski. Następnie została umieszczona w obozie w Żabikowie koło Poznania.