Obowiązki starosty nowotomyskiego sprawował do 1939.
W lutym 1941 został wyznaczony na stanowisko szefa żandarmerii Samodzielnej Brygady Strzelców Karpackich. W maju 1942 został dowódcą żandarmerii 3 Dywizji Strzelców Karpackich, a w lipcu 1943 dowódcą żandarmerii 2 Korpusu Polskiego. Opracował podręczniki: „Marsze i regulacja ruchu” oraz „Przepisy drogowe”. Jako dowódcy podlegały mu wszystkie jednostki żandarmerii korpusu i Bazy.
1 marca 1949 został członkiem Koła Oddziałowego Stowarzyszenia Polskich Kombatantów nr 106 „Żandarm”.
Zmarł w 1972 i został pochowany na cmentarzu w miejscowości Wheat Ridge w stanie Kolorado. Jego nazwisko zostało wygrawerowane na jednym ze złotych gwoździ, wbitych w drzewce repliki sztandaru batalionu szkolnego Centrum Wyszkolenia Żandarmerii, który został poświęcony 13 czerwca 1976.
Był żonaty z Ireną z Tulinpeisów (ur. 14 marca 1903 w Rszewie), z którą miał córkę Danutę (ur.