Marian Skowerski (ur. 3 grudnia 1924 w Chmielniku, zm. 26 czerwca 2010 w Warszawie) – polski działacz partyjny i państwowy, inżynier chemik oraz dyplomata, dyrektor Instytutu Chemii Przemysłowej (1971–1973), podsekretarz stanu w Ministerstwie Przemysłu Chemicznego i Lekkiego (1982–1987).

Życiorys Syn Stefana i Marii lub Marianny. W okresie II wojny światowej działał w Armii Krajowej i był więźniem Gestapo w Kielcach. W 1951 ukończył inżynierię chemiczną na Politechnice Śląskiej, a w 1961 Wieczorowy Uniwersytet Marksizmu-Leninizmu. Od 1949 do 1950 uczył chemii i fizyki w Liceum Ogólnokształcącym w Rudzie Śląskiej, następnie główny technolog i główny mechanik w Kieleckiej Fabryce Kwasu Siarkowego (1951–1954), wicedyrektor ds. technicznych i dyrektor naczelny Toruńskich Zakładów Nawozów Fosforowych (1954–1964) oraz szef departamentów techniki i prac badawczych w Ministerstwie Przemysłu Chemicznego (1964–1971). Od marca 1971 do marca 1973 pozostawał pierwszym dyrektorem Instytutu Chemii Przemysłowej, po czym skierowano go do Ministerstwa Spraw Zagranicznych. W latach 1973–1977 I sekretarz ambasady PRL w Paryżu, następnie od 1978 dyrektor naczelnym Zjednoczenia Przemysłu Nieorganicznego „Nieorganika”.