Słowo daimyō było używane w Japonii od starożytności, ale przechodziło istotne zmiany znaczeniowe. Pierwotnie mogło się odnosić do chłopa-obszarnika, do właściciela licznych shōenów (posiadłości ziemskich) lub znamienitego wojownika. Obecne znaczenie tego słowa jest skojarzone z panem feudalnym okresu Edo.
W języku polskim słowo najczęściej zapisywane jest zgodnie z transkrypcją Hepburna jako daimyō lub bez przedłużenia (daimyo). Niektóre słowniki języka polskiego (m.in. Wielki słownik wyrazów obcych pod red. Marka Bańki) odnotowują spolszczoną pisownię dajmio. W starszych publikacjach dotyczących Japonii spotkać można się również z formą daimio.
Zobacz też shimpan-daimyō tozama-daimyō klany japońskie hatamoto
Bibliografia Jolanta Tubielewicz, Historia Japonii, Zakład Narodowy im. Ossolińskich - Wydawnictwo, Wrocław 1984,
Kenkyusha’s New Japanese-English Dictionary, Kenkyusha Ltd., Tokyo 1991, Nihon-no rekishi, Kabushiki-gaisha Shogakukan, Tokyo 1974
Kategoria:Historia Japonii Kategoria:Samuraj