Nitidula carnaria – gatunek chrząszcza z rodziny łyszczynkowatych i podrodziny Nitidulinae. Zamieszkuje palearktyczną Eurazję i Makaronezję, a ponadto zawleczony został do obu Ameryk.
Taksonomia Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 1783 roku przez Johanna Gottlieba Schallera pod nazwą Silpha carnaria. W obrębie rodzaju Nitidula zaliczany jest do grupy gatunków carnaria, obejmującej także N. maculosa i N. obenbergeri.
Morfologia Owad dorosły Chrząszcz o lekko wypukłym, w zarysie podługowato-owalnym ciele długości od 1,6 do 4,4 mm. Wierzch ciała jest brunatny z rdzawym, rdzawożółtym lub bladożółtym wzorem na pokrywach, typowo obejmującym kilka plam; zazwyczaj plamy te są rozmyte, nieodcięte wyraźnie od tła. Owłosienie pokryw jest na tle czarniawe, a na plamach białawożółte. Długość czułków jest mniejsza niż szerokość głowy mierzona na wysokości oczu, a ich człony czwarty i piąty są zawsze tak szerokie jak długie. Przednia krawędź przedplecza jest prawie ścięta, przednie jego kąty niewystające ku przodowi, a krawędzie boczne nie są rozpłaszczone. Punktowanie na przedpleczu staje się ku bokom gęstsze i grubsze, ale nie przekształca się w mikrosiateczkowanie o formie plastra miodu. U samców przedplecze jest słabiej sklepione, słabiej ku przodowi zwężone i znacznie bardziej matowe niż u samic.