Adolf Runc (ur. 22 czerwca 1890 w Lidzie, zm. w kwietniu 1940 w Charkowie) – major piechoty Wojska Polskiego, ofiara zbrodni katyńskiej.

Życiorys Urodził się 22 czerwca 1890 w Lidzie jako syn Macieja i Aleksandry JuszkiewiczCzęść dokumentów podaje, że był synem Mateusza, urodzonym w Mińsku tamtejszej parafii..

Na dzień 1 czerwca 1921 w stopniu kapitana pełnił służbę w Mińskim Pułku Piechoty (przemianowanym wkrótce na 86 pułk piechoty). Dekretem Naczelnika Państwa i Wodza Naczelnego z dnia 3 maja 1922 (dekret L. 19400/O.V.) został zweryfikowany w tymże stopniu (kapitana) ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 i 224. lokatą w korpusie oficerów piechoty. Pozostawał wówczas oficerem 86 pp. Następnie przeniesiony do 14 pułku piechoty stacjonującego we Włocławku - na stanowisko dowódcy III batalionu, co ogłoszono pod koniec kwietnia 1923W Dzienniku Personalnym Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 24 z 1923 błędnie wskazano, że kpt. Runc został przeniesiony do 14 pp z 80 pułku piechoty.. W roku 1923 zajmował 180. lokatę wśród kapitanów korpusu piechoty i piastował funkcję dowódcy III batalionu włocławskiego pułku.