W marcu 1931 został przeniesiony do Wydziału Wojskowego Komisariatu Generalnego RP w Wolnym Mieście Gdańsku na stanowisko dowódcy oddziału wartowniczego składów tranzytowych na Westerplatte. W grudniu 1932 ogłoszono jego przeniesienie do 30 pułku piechoty w Warszawie. Na stopień majora został mianowany ze starszeństwem z 1 stycznia 1936 i 48. lokatą w korpusie oficerów piechoty. W tym samym roku został przeniesiony do 36 pułku piechoty w stolicy. Później dowodził batalionem Obrony Narodowej. W marcu 1939 pełnił służbę w Biurze Personalnym MSWojsk. na stanowisku kierownika referatu 1 piechoty Wydziału II Oficerów Służby Stałej.
W czasie kampanii wrześniowej 1939 dostał się do sowieckiej niewoli i został osadzony w Starobielsku. Wiosną 1940 został zamordowany przez funkcjonariuszy NKWD w Charkowie i pogrzebany w Piatichatkach. Od 17 czerwca 2000 spoczywa na Cmentarzu Ofiar Totalitaryzmu w Charkowie. Figuruje na tzw. liście Gajdideja (poz. 1416).