USS Roanoke – amerykański okręt z okresu wojny secesyjnej. Wszedł w skład United States Navy w 1857 roku, jako fregata żaglowa z pomocniczym napędem parowym typu Merrimack. Po przebudowie wszedł ponownie do służby w 1863 roku jako monitor. Wycofany ze służby w 1875 roku. Okręt nazwano imieniem rzeki ze wschodu Stanów Zjednoczonych. Był to pierwszy w historii okręt, mający więcej niż dwie wieże artyleryjskie.
Projekt i budowa Wodowanie jednej z sześciu fregat typu Merrimack, USS „Roanoke”, miało miejsce 13 grudnia 1855 roku w stoczni Norfolk Navy Yard. Podczas nieudanego wodowania jednostka zatonęła w pobliżu pochylni. Po wydobyciu z dna dokończono budowę. Okręt miał drewniany kadłub i żagle jako główny rodzaj napędu. Jako napęd pomocniczy wykorzystywano dwa tłokowe silniki parowe, dla których parę wytwarzały cztery kotły. Okręt wszedł do służby 4 maja 1857 roku.
25 marca 1862 roku okręt wycofano ze służby i skierowano do stoczni Novelty Iron Works, gdzie przeprowadzono jego gruntowną przebudowę na monitor. Prace polegały głównie na częściowym usunięciu znajdującej się ponad powierzchnią wody części kadłuba. Usunięto maszty ożaglowania, a na pokładzie zamontowano trzy obrotowe wieże artyleryjskie. Do burt i pokładu przymocowano płyty pancerne.