W 2005 roku Cisneros-Heredia dokonał ponownego opisu holotypu, zaliczył do Atractus dunni kilka zbadanych przez siebie okazów muzealnych i na ich podstawie dostarczył nowych informacji na temat gatunku i określił jego przybliżony zasięg występowania.
Etymologia Atractus: atraktos „wrzeciono, strzała”. dunni: na cześć Emmetta Reida Dunna (1894–1956), amerykańskiego herpetologa.
Występowanie Gatunek ten występuje w zachodniej równikowej części Ameryki Południowej na pacyficznych zboczach Andów w północno-zachodnim Ekwadorze w zakresie wysokości 1800–2378 m n.p.m. Preferuje stare lasy deszczowe, uprawy, pastwiska, a także ogrody w okolicach obrzeży lasu. Występuje w dosyć zimnych obszarach, w których roczna średnia temperatura waha się w zakresie 11,88–18,67 °C, a średni roczny opad w zakresie 1000–2561 mm. Prowadzi głównie nocny tryb życia, w ciągu dnia ukrywa się pod kłodami drzew, kamieniami lub w miękkiej ziemi. Dieta Atractus dunni obejmuje dżdżownice i larwy owadów.