Ewolucja nadwozi samochodów osobowych
XIX wiek Historia samochodu jako praktycznego wynalazku rozpoczęła się w drugiej połowie lat 80 XIX wieku, kiedy zaczęto budować pierwsze nadające się do użycia modele, w coraz większej liczbie. Pierwsze nadwozia samochodów z końca XIX wieku stanowiły naśladownictwo otwartych powozów konnych. Także nazewnictwo stylów nadwozi było przejęte z pojazdów konnych, jak brek, faeton, kareta, głównie pod wpływem przyjętego w nazewnictwie powozów języka francuskiego. Pojazdy te były wysokie, z małym rozstawem osi i wysoko umieszczonymi siedzeniami. Silnik montowany był w różnych miejscach – najczęściej z tyłu lub pośrodku pod siedzeniem. Umieszczenie silnika wraz z chłodnicą w przedniej części pojazdu było wynalazkiem firmy Panhard & Levassor z 1891 roku, który dopiero stopniowo stał się dominującym układem w konstrukcji samochodów. Duże koła szprychowe przejęte z powozów miały w Europie na ogół większą średnicę na tylnej osi. Nadwozia były budowane jednostkowo metodami rzemieślniczymi, często nie przez producentów podwozi, lecz w warsztatach wytwarzających powozy, zgodnie z zamówieniem klienta lub sprzedawcy. Z niektórych firm wytwarzających powozy konne wyrosły później wyspecjalizowane firmy karoseryjne.