Po odejściu wezyra Abu Abdallah al-Baridiego, do urzędu zostali wezwani Ali ibn Isa ibn al-Dżarrah i jego brat Abd al-Rahman i zostali mianowani szefami administracji, ale bez tytułu wezyra. Po kilku dniach bracia zostali odwołani, a Abu Iszak Muhammad ibn Ahmad Al-Karariti mianowany wezyrem. Kurankij został mianowany natomiast tytułem amir al-umara (dowódca dowódców).
W międzyczasie poprzednik Kurankija, Muhammad ibn Ra’ik, który uciekł do Syrii, został wzmocniony napływem dowódców tureckich opuszczających Bagdad i otrzymał list od Al-Muttakiego zapraszający go do powrotu do stolicy Abbasydów. Gdy Kurankij dowiedział się, że Muhammad wraca do Bagdadu, wysłał swoją armię, która spotkała siły zbrojne Muhammada w Ukbarze. Obie armie walczyły kila dni, ale ibn Ra’ik nie był w stanie zapewnić sobie zwycięstwa. Niemniej jednak oddział armii ibn Ra’ika wkroczył do Bagdadu, a dwa dni później większość jego armii. W walce, która wybuchła w samym mieście, armia Kurankija została rozgromiona, ponieważ byli atakowani również przez ludność. Kurankij ukrył się, a dominacja Muhammada została zapewniona. 22 września kazał stracić ocalałych ludzi Kurankija, a następnego dnia został ponownie mianowany tytułem amir al-umara.