thumb|Grób Jerzego i Zofii Rabcewiczów. Jerzy Antoni Rabcewicz (ur. w Wilnie, zm. 22 października 1930 w Warszawie) – tytularny generał brygady Wojska Polskiego, inżynier.
Życiorys Urodził się 17 maja 1864 w Wilnie, w rodzinie Jerzego i Zofii z Wasilewskich. Ukończył siedem klas szkoły realnej w Wilnie. W 1882 rozpoczął studia akademickie w Instytucie Inżynierów Cywilnych w Petersburgu. W maju 1887 ukończył studia z pierwszą lokatą (jego nazwisko zostało wyryte na marmurowej tablicy – „złotej desce” w instytucie) i otrzymał tytuł inżyniera cywilnego z prawem wykonywania robót w zakresie budownictwa cywilnego i drogowego, prawo noszenia znaku akademickiego oraz przywilej otrzymania rangi X klasy przy wstąpieniu do służby cywilnej. 8 czerwca tego roku rozpoczął pracę w Kontroli Państwa. 20 marca 1893 został awansowany na stanowisko urzędnika dla szczególnych poleceń VII klasy przy Kontrolerze Państwa z zachowaniem posady p.o. architekta. Jednocześnie został mianowany przedstawicielem Kontroli w Komisji przy Ministerstwie Dróg i Komunikacji, rozpatrującej kosztorysy budowy nowych dróg żelaznych w Rosji. 23 września 1895 złożył pełnienie obowiązków architekta i zajął się projektowaniem i budową ogromnych gmachów rządowego składu wódczanego w Petersburgu z wydajnością półtora miliona wiader wódki.