1 czerwca 1921 minister spraw wojskowych mianował go pułkownikiem Korpusu Kontrolerów Wojskowych. 3 czerwca ukończył z „dobrym postępem” sześciotygodniowy kurs przeszkolenia przy Centralnej Szkole Podoficerów Piechoty Nr 1 w Chełmnie. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu pułkownika ze starszeństwem od 1 czerwca 1919 i 5. lokatą w korpusie oficerów kontrolerów. 12 sierpnia 1923 prezydent RP przeniósł go z dniem 31 grudnia 1923 w stały stan spoczynku „z powodu przekroczenia wieku w myśl § 72 pragmatyki oficerskiej”, w stopniu tytularnego generała brygady. 8 lutego 1924 prezydent RP przesunął termin przeniesienia w stan spoczynku na dzień 31 marca 1924.
Zmarł 22 października 1930 w Warszawie i został pochowany na cmentarzu Powązkowskim (kwatera 237, rząd 4 miejsce 9, 10).
Był żonaty z Zofią z Poznańskich (1870–1947), pianistką, z którą miał czworo dzieci: Eugeniusza (1893–1927), Marię (1895–1949), zamężną Reklewską, Jerzego (1898–1968) i Marię (1900–1940), zamężną za Aleksandrem Leszczyńskim.
Ordery i odznaczenia W rosyjskiej służbie cywilnej otrzymał: Order Świętego Włodzimierza 3 stopnia, Order Świętego Włodzimierza 4 stopnia, Order Świętej Anny 2 stopnia, Order Świętego Stanisława 2 stopnia, Order Świętej Anny 3 stopnia, Order Świętego Stanisława 3 stopnia.