Magdalena Jasińska, z domu Lazańska, Łazańska, Leżańska (ur. ok. 1770 na Podlasiu, zm. 23 lipca 1800 w Warszawie) – polska śpiewaczka i aktorka teatralna.
Życiorys Pochodziła ze zubożałej rodziny szlacheckiej, pieczętującej się herbem Jastrzębiec. Wychowywała się pod opieką krewnego, przedsiębiorcy teatralnego Leona Pierożyńskiego, z którym od około 1783 roku przebywała na dworze księcia Karola Radziwiłła w Nieświeżu. Tam została dostrzeżona przez Wojciecha Bogusławskiego, który w 1785 roku zaangażował ją do zespołu teatralnego w Wilnie, gdzie debiutowała rolą Hrabiny w Szkole zazdrosnych Antonia Salieriego. Po ślubie ze śpiewakiem Wojciechem Jasińskim wyjechała na początku 1786 roku do Warszawy, gdzie występowała w Teatrze Narodowym. Porzucona przez męża, związała się ze śpiewakiem Dominikiem Kaczkowskim, któremu urodziła dwójkę dzieci: syna Dominika i córkę Agnieszkę. W Teatrze Narodowym występowała m.in. jako Johasia w Dzierżawcy, czyli Zazdrościach wieśniaczych Giuseppe Sartiego, śpiewała też w Kantacie na dzień inauguracji statui króla Jana III Macieja Kamieńskiego w Łazienkach Królewskich w 1788 roku.