W latach 1961–1963 był członkiem Prezydium ZO SARP. Przewodniczył Oddziałowej Komisji Kwalifikacyjno-Artystycznej. Był członkiem Kolegium Sędziów Konkursowych SARP. Należał także do Zachodniopomorskiej Okręgowej Izby Architektów RP.
Praca dydaktyczna Od końca lat sześćdziesiątych był wykładowcą na Politechnice Szczecińskiej, od 1972 pracował na stanowisku docenta kontraktowego w Instytucie Architektury i Planowania Przestrzennego, którego był jednym ze współtwórców. W latach 1969–1993 kierował Zakładem Malarstwa, Rysunku i Rzeźby tego Instytutu. Prowadził zajęcia z rysunku odręcznego. Był autorem programu nauczania i wychowawcą wielu pokoleń szczecińskich architektów, promotorem ponad 70 prac dyplomowych. W 1978 po raz pierwszy w historii Instytutu jego dyplomanci otrzymali wyróżnienie w prestiżowym konkursie SARP o nagrodę im. architektów Stanisława Skrypija i Stanisława Nowickiego na najlepszy dyplom roku 1978.
mały|Budynek przy al. Wyzwolenia 30-42 „Mister Szczecina 1968”, proj. M. Prauziński, T. Ostrowski, H. Nardy mały|Pomnik Armii Krajowej wg projektu M. Prauzińskiego (2004)