Rozwój Grzyb zimuje w postaci sklerocjów i grzybni w zainfekowanych roślinach i resztkach roślinnych, a czasami jako rozwijające się warstwy hymenium. Większość sklerocjów powstaje na powierzchni gleby lub w jej pobliżu i dłużej przeżywa w dobrze odwodnionej glebie.Wiosną następuje wznowienie wzrostu strzępek w zainfekowanych tkankach oraz kiełkowanie sklerocjów. Gdy strzępki zetkną się z podatnymi tkankami łodygi, korzenia, cebuli, owoców lub liści, następuje bezpośrednia penetracja, ale rany ułatwiają zakażenie. Strzępki mogą rozwijać się wewnątrzkomórkowo lub międzykomórkowo. Grzyb wytwarza kwas szczawiowy, poligalakturonazę i celulazę, które powodują śmierć komórek. W ciągu 2–4 dni po zakażeniu objawy miękkiej zgnilizny zwykle stają się widoczne. Choroba rozprzestrzenia się, gdy strzępki kontaktują się z nowymi zdrowymi, podatnymi tkankami, gdy w sezonie wegetacyjnym panują ciepłe lub gorące temperatury i wilgotne warunki. Wytwarzane bazydiospory powodują infekcje wtórne. Gdy bazydiospory zetkną się z powierzchnią rośliny, zarodniki pęcznieją i wytwarzają 1-3 strzępki rostkowe. Każda strzępka kiełkowa może wytwarzać appressoria, z których wytwarza się strzępka infekcyjna.