Nathaniel Pierce Blish jr. (ur. 16 lipca 1925 w Somerville, zm. 10 czerwca 1992 w Los Angeles) – amerykański muzyk jazzowy, pianista, kompozytor, aranżer i bandlider.
Życiorys Studiował w New England Conservatory of Music (NEC) w Bostonie. Współpracował jako amator z lokalnymi zespołami. W latach 1949–1951 prowadził własny, niestały big-band, w którym grał saksofonista Charlie Mariano. W tym czasie podrzucał swoje aranżacje bandliderom Countowi Basiemu i Woody’emu Hermanowi, który w 1951 go zatrudnił. W The Third Herd pracował do 1955 jako pianista i aranżer.
Osiadł w Nowym Jorku, gdzie działał jako „wolny strzelec”. Był wziętym aranżerem, pianistą studyjnym i okazjonalnym bandliderem. Współpracował z saksofonistami Rubym Braffem, Lesterem Youngiem, Colemanem Hawkinsem, trębaczem i bandliderem Quincym Jonesem, klarnecistą Pee Wee Russellem i wokalistką Ellą Fitzgerald. W 1957 uczestniczył w dwóch znaczących przedsięwzięciach: aranżował muzykę do cyklicznego programu telewizji CBS „The Sound of Jazz” oraz jako pianista w sekcji rytmicznej Basiego wziął udział w nagraniu pierwszego albumu supertria wokalnego Lambert, Hendricks & Ross Sing a Song of Basie. W latach 1957–1959 prowadził z przerwami własny big-band, w którym grali m.in.