Od 6 maja 1944 do 9 czerwca 1945 była felczerem 1 kompanii 2 samodzielnego batalionu budowlanego 1 Armii Wojska Polskiego, z którym przeszła cały szlak bojowy przez Lublin, przyczółki na Wiśle, Warszawę, Wał Pomorski, forsowanie Odry, Berlin.
Po wojnie, od czerwca 1945 do lutego 1946 pełniła funkcję felczera w 37 samodzielnym batalionie budowlanym, następnie do czerwca 1946 w 2 morskim batalionie łączności, a do grudnia 1946 w 2 batalionie samochodowym. Później do października 1947 była instruktorem sanitarnym w 1 zmotoryzowanym pułku pontonowym we Włocławku. Do lutego 1948 przebywała na leczeniu w Łodzi, później w sanatorium w Busku-Zdroju. Od 21 lutego 1948 do 13 lipca 1950 była zatrudniona w Szpitalu Garnizonowym w Żarach, początkowo na mocy przydziału jako instruktorka Izby Przyjęć, później jako siostra operacyjna Oddziału Chirurgicznego. W Żarach zawarła związek małżeński z Ryszardem Konopczyńskim. Mieli dwoje dzieci, Danutę (ur. w 1950) i Mariana (ur. w 1954). W latach 1950-1953 była siostrą oddziałową Oddziału Wewnętrznego w Wojskowym Szpitalu Okręgowym Nr 2 w Bydgoszczy.