On i jego syn, hrabia Johann Joseph von Stillfried-Rattonitz (1762–1805), starali się systematycznie rozbudowywać źródła i zaplecze uzdrowiskowe. W 1795 roku wzniesiono nowe łazienki i dom gościnny. W miejscu dawnego zameczku myśliwskiego zbudowano nowy zamek a obok powstał w 1798 roku pierwszy w hrabstwie kłodzkim kościół braci czeskich na Wzgórzu Kaplicznym. Samo uzdrowisko dzierżawiła spółka lekarzy, którzy znacznie je unowocześnili. Pobudowano wtedy budynek dla kuracjuszy i budynek łazienkowy z 20 wannami. W 1800 r. uruchomiono nową ośmioboczną pijalnię wód z drewnianą kopułą.
Na początku XIX wieku, podczas wojen napoleońskich uzdrowisko nie funkcjonowało. Wznowienia jego działalności dokonali w 1813 roku nowi właściciele Kudowy bracia Zygmunt Adolf von Götzen i generalny gubernator Śląska Friedrich Wilhelm von Götzen. Przeprowadzili oni remont i rozbudowę zamku (1810–1812), wybudowali kasyno (1817), pawilon do kąpieli gazowych (1818), a także założyli park i promenadę (1820). Powstał wówczas pierwszy pawilon ogrodowy oraz założono ogrody pod Górą Parkową. Götzenowie zmarli bezpotomnie a majątek odziedziczył ich bratanek hrabia Anton von Magnis (1786–1861). Uzdrowisko odwiedził wówczas m.in.