Deng Shichang (, ur. 1849, zm. 17 września 1894) – chiński wojskowy, oficer floty Beiyang w okresie późnej dynastii Qing.

Życiorys Pochodził z Panyu w prowincji Guangdong. Należał do pierwszego pokolenia nowocześnie wyszkolonych oficerów w Chinach. W latach 1867–1874 studiował w Akademii Marynarki Wojennej w Fuzhou w prowincji Fujian. Uważany był za jednego z najzdolniejszych dowódców chińskiej floty.

Po ukończeniu szkoły w 1874 roku otrzymał dowództwo okrętu transportowego „Haidong” i pełnił misję ochrony Peskadorów i portu Keelung na Tajwanie. Następnie objął dowództwo kanonierki „Zhenwei”. Wyróżnił się przy zwalczaniu piratów, co spowodowało jego przeniesienie do sił prowincji stołecznej Zhili, późniejszej Floty Północnej (Beiyang). W 1880 roku objął dowództwo kanonierki „Zhennan”. Pewne zachwianie kariery jego spowodowało wejście tej kanonierki na mieliznę w pobliżu wyspy Daludao w zatoce Weihaiwei, przez co Deng został zdegradowany. W latach 1880–1881 został wysłany do Wielkiej Brytanii w celu odbioru budowanych dla Chin krążowników „Chaoyong” i „Yangwei”, odbył przy tym staż w marynarce brytyjskiej. W 1882 roku odznaczył się w tłumieniu buntu w Korei, po czym otrzymał dowództwo krążownika „Yangwei"A. Pastuchow, S.