Pojazdy wróciły do MD Poznań w kwietniu 1995, a trzy miesiące później skierowano je do obsługi stacji Katowice Zawodzie.

W połowie 1999 wszystkie lokomotywy odstawiono ze względu na trudności w obsłudze niezelektryfikowanych części stacji Zawodzie i Franowo. W 2000 lokomotywy ze Skarżyska przebazowano do Krakowa, gdzie obsługiwały stację Zakopane i pociągi awaryjne. Poznańskie EM10 trafiły do Wrocławia (sekcja Jelenia Góra), zatrudniane, wobec drastycznego ograniczenia prędkości szlakowej na linii Jelenia Góra – Szklarska Poręba Górna, do prowadzenia pociągów osobowych (w EZT serii EN57 i EN71 często przegrzewały się opory rozruchowe i składy defektowały).

Mimo nowoczesnej konstrukcji i innowacyjnego rozruchu, lokomotywy serii nie cieszyły się wśród kolejarzy popularnością. W ruchu manewrowym preferowano pojazdy serii SM42, a do obsługi ruchu towarowego na liniach zelektryfikowanych kierowano ciężkie lokomotywy serii ET21 i ET22. Ponadto, po dziesięciu latach użytkowania dochodziło do coraz częstszych awarii elektroniki unieruchamiających elektrowozy. Wobec powyższego, w 2002, przy okazji zbliżającej się drugiej naprawy rewizyjnej podjęto decyzję o modernizacji lokomotyw.