Od 1941 do 1942 jako trębacz solista oraz wokalista występował w The Symphonic Swing Orchestra Artiego Shawa. Ponadto na początku lat 40. prowadził zespół Teatru Apollo. Przez swoich kolegów był wówczas nazywany: „Mr After Hours”, gdyż chętnie grał w nocnych jam sessions. W 1941 zarejestrowano jego grę w stylu wczesnego bebopu w klubie Minton’s Playhouse. Jednocześnie dużo nagrywał jako sideman. Pracował m.in. z septetem Mezzrow–Bechet, wokalistami Dannym Barkerem i Pearl Bailey, kontrabasistą Popsem Fosterem i perkusistą Sidem Catlettem, oraz śpiewał razem z Cousinem Joe. W 1944 nagrywał z własnymi zespołami: The Hot Lips Page Orchestra i The Hot Lips Page Swing Seven.
W maju 1949 po raz pierwszy udał się do Europy, żeby wystąpić w Salle Pleyel w Paryżu na Międzynarodowym Festiwalu Jazzowym (Festival International 1949 de Jazz), na którym pojawiła się plejada amerykańskich gwiazd jazzu. Ponownie odwiedził Europę w latach 1951 i 1952. Odbył tournées po Skandynawii i Francji.
Zmarł przedwcześnie w Nowym Jorku w wieku 46. lat. Został pochowany w Dallas. Spoczął obok matki na miejscowym Lincoln Memorial Cemetery.