Ludomir Stanisław Jan Wąsowski (ur. 30 kwietnia 1862 w Łodzi, zm. 3 kwietnia 1922 w Warszawie) – polski artysta rzeźbiarz.
Życiorys Był uczniem Andrzeja Pruszyńskiego. Odbył także studia uzupełniające za granicą. Zadebiutował rzeźbą gipsowego Górala w salonie Aleksandra Krywulta w Warszawie (1887). W 1890 powrócił do rodzinnej Łodzi, gdzie otworzył zakład kamieniarski. Na początku XX w. wyjechał do Rosji, gdzie przebywał kilka lat. Mieszkał m.in. w Moskwie, gdzie wystawiał swoje prace w muzeum historycznym. W 1911 powrócił do Polski, gdzie od 1911 był profesorem w szkole przy Muzeum Rzemiosł i Sztuki Stosowanej w Warszawie.
Realizował głównie pomniki portrety, posągi świętych i dekoracje architektoniczne. Działał głównie na terenie Łodzi i w Warszawie. Liczne pomniki nagrobne zrealizował na Starym Cmentarzu przy ul. Ogrodowej w Łodzi, Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie i na cmentarzu ewangelicko-augsburskim w Ozorkowie.
Do jego uczniów należeli m.in.: Wacław Konopka i Henryk Glicenstein.