Jeżeli Rakowice były rajem dla rodzin z dziećmi w wieku szkolnym, tym bardziej że konny dyliżans pułkowy odwoził dzieci rano do szkoły i przywoził je z powrotem po południu, jeżeli miały urozmaicony teren do jazdy konnej, to jednak zasadniczym brakiem koszar w Rakowicach było, że plac ćwiczeń jeszcze w czasie I wojny światowej został zajęty pod lotnisko i pozostał nim już na stałe. W bezpośrednim sąsiedztwie koszar znajdowało się lotnisko używane przez 2 pułk lotniczy. Powodowało to dość duże konflikty pomiędzy kawalerzystami i lotnikami. Na przełomie 1938 i 1939 roku 8 pułk ułanów zwolnił Koszary Poniatowskiego i przeniósł się częścią sił na Zakrzówek do Koszar Kamieńskiego.
Po II wojnie światowej do koszar rakowickich wróciło Wojsko Polskie. Inwentaryzacja z 1949 ustaliła pojemność wszystkich zabudowań koszarowych w pobliżu lotniska, w tym Koszar Poniatowskiego, na 550 ludzi, 12 koni, 40 samochodów i 10 wozów.
Obecnie (2019) ich użytkownikiem jest 6 batalion dowodzenia 6 Brygady Powietrznodesantowej.
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Wojsko w Krakowie Kraków Kategoria:Koszary imienia Józefa Poniatowskiego