W wariancie przeciwpodwodnym stosowano sonar holowany Thomson Sintra TSM 2640 Salmon. Ponadto okręt był wyposażony w sonar kadłubowy CelsiusTech CTS-36/39. W wariancie niszczyciela min można było zastosować system przeciwminowy Ibis 43 z pojazdami podwodnymi Bofors Double Eagle ROV Mk I lub Mk II. Okręt wówczas współpracował z bezzałogowymi kutrami SAV z sonarami holowanymi Thomson Sintra 2054.
Okręty drugiej serii zostały wyposażone w radar dozoru ogólnego Telefunken TRS-3D. Ponadto miały radar dozoru nawodnego Scanter Mil i radar nawigacyjny . Do kierowania ogniem służył radar CelsiusTech 9LV 200 Mk 3 wraz z systemem optronicznym tej firmy. Po 2012 roku pozostały tylko radary Terma Scanter Mil i Furuno.
Napęd był pierwotnie w systemie CODAG, składający się z turbiny gazowej GE LM 500 mocy szczytowej, o mocy 5450 hp, poruszającej środkowy wał śruby, oraz dwóch silników wysokoprężnych MTU 16V 396 TB 94 o mocy łącznej 5800 hp pracujących na zewnętrzne wały śrub. Okręty napędzały trzy śruby o regulowanym skoku. Po przebudowie na okręt pomocniczy napęd zredukowano do dwóch silników wysokoprężnych o mocy 5800 hp, napędzających dwie śruby. Prędkość maksymalna wynosiła 30 węzłów, a na silnikach 20 w;