Józef Mechel Kermisz (, ur. 2 czerwca 1907 w Złotnikach, zm. 18 października 2005) – polski i izraelski historyk, archiwista, dyrektor archiwum Żydowskiego Instytutu Historycznego, założyciel i pierwszy kierownik archiwum Jad Waszem.

Życiorys Syn Moszego i Racheli Złotników. Jego matka zmarła gdy miał 12 lat.

Podjął studia historyczne na Uniwersytecie Warszawskim, był uczniem Wacława Tokarza i Marcelego Handelsmana, równolegle studiował także w Instytucie Nauk Judaistycznych, przerwał naukę, musząc zarabiać na utrzymanie. W 1933 roku uzyskał stopień magistra, a w 1937 roku doktora na podstawie pracy Lublin i Lubelskie w ostatnich latach Rzeczypospolitej (1788–1794). Przed 1939 rokiem publikował artykuły naukowe, planował także wydać książkę na podstawie swojej pracy doktorskiej, druk został jednak przerwany przez wybuch II wojny światowej. Książka została przechowana przez wydawcę i wydana w 1945 roku, według Kermisza była to pierwsza naukowa książka historyczna wydana w powojennej Polsce. Wybuch wojny przerwał także realizowane przez niego badania dotyczące historii Warszawy, zlecone mu przez Towarzystwo Miłośników Historii oraz badania dziejów warszawskich Żydów.