Tadeusz Sebastian Szymczykiewicz (ur. 5 października 1895 w Krakowie, zm. wiosną 1940 w Charkowie) – kapitan żandarmerii Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy.
Życiorys Syn Zygmunta i Zofii z Wilczyńskich urodzony 5 października 1895 w Krakowie.
Jako uczeń VI klasy szkoły realnej wstąpił do Legionów Polskich. Walczył w szeregach 2 pułku ułanów. 6 kwietnia 1917 został wymieniony jako uprawniony do odznaczenia austriackim Krzyżem Wojskowym Karola.
Od grudnia 1918 służył w żandarmerii polowej jako plutonowy. Po zakończeniu działań wojennych pełnił służbę jako podoficer zawodowy w 1 dywizjonie żandarmerii w Warszawie. 6 grudnia 1921 został zatwierdzony w stopniu chorążego z dniem 5 sierpnia 1919. 12 maja 1927 prezydent RP mianował go podporucznikiem ze starszeństwem z 1 lipca 1925 i 7. lokatą w korpusie oficerów żandarmerii, a minister spraw wojskowych wcielił do 9 dywizjonu żandarmerii w Brześciu. 15 lipca 1927 został awansowany na porucznika ze starszeństwem z 1 lipca 1927 i 7. lokatą w korpusie oficerów żandarmerii. W grudniu 1930 został przeniesiony do 2 dywizjonu żandarmerii w Lublinie. Pełnił służbę na stanowisku dowódcy plutonu żandarmerii Zamość. Na stopień kapitana został awansowany ze starszeństwem z 1 stycznia 1936 i 8. lokatą w korpusie oficerów żandarmerii.