Architektura i wyposażenie Świątynia neoromańska, trójnawowa, o układzie bazylikowym. Ma długość 64,5 m i szerokość 25 m. Sklepienia znajdują się na wysokości 16,5 m, a wieże sięgają 47,95 m. Przed kościołem urządzono podłużny dziedziniec. Mury kościoła wykonano z kamienia, najważniejsze elementy konstrukcyjne wraz ze sklepieniami – z cegieł, a lizeny i filary – z zielonego piaskowca. Nawa główna ma długość czterech przęseł (przy czym przęsło między wieżami jest krótsze od pozostałych), a prezbiterium – dwóch przęseł. Absydę doświetlają trzy okna, zamurowano je w latach 1927–1928 i zrekonstruowano w latach 1983–1984, wypełniają je witraże zaprojektowane przez miejscowych architektów.
Ołtarz główny wykonano w latach 60. XX wieku z dolomitu wydobytego w Anröchte, ustawiono przy nim figurę Matki Bożej Pocieszycielki Zmartwionych. Ołtarz boczny pw. św. Antoniego Padewskiego pochodzi z roku 1961. Organy wykonał w 1961 roku miejscowy warsztat , składają się z czterech manuałów, pedału i 62 głosów, mają elektryczną trakturę gry.