Głaszczki szczękowe budują cztery człony, z których pierwszy jest wąski i krótki, drugi najszerszy, poprzeczny, ale dłuższy niż pierwszy, trzeci poprzeczny, a ostatni najdłuższy, wrzecionowaty i na szczycie porośnięty szczecinkami. Warga dolna ma wyraźnie poprzeczną bródkę o dwufalistej krawędzi przedniej, poprzeczny języczek oraz trójczłonowe głaszczki wargowe o członie ostatnim prawie kulistym i dłuższym niż poprzedni.
Przedplecze jest poprzeczne, w tyle najszersze, na przedniej krawędzi szeroko wykrojone, o krawędziach bocznych łukowatych, nieco rozpłaszczonych i wałeczkowato obrzeżonych, kątach przednich i tylnych zwykle wystających, a dysku lekko wysklepionym. Na jego powierzchni występują punkty w dwóch wyraźnie odmiennych rozmiarach. Pokrywy są podłużne, na szczytach osobno zaokrąglone, bardzo drobno i przylegająco owłosione, o sięgających prawie do ich wierzchołków epipleurach. Od wyraźnie wykształconego guza barkowego wychodzi ku tyłowi pokrywy żeberko. Punktowanie pokrywy układa się w dziewięć podłużnych szeregów. Skrzydła tylne są wykształcone, o przerwanej żyłce kubitalnej i pojedynczej, śladowej żyłce analnej. Przedpiersie wypuszcza nieco między biodrami przewężony, w tyle wyraźnie rozszerzony, na szczycie szeroko zaokrąglony do prawie ściętego wyrostek międzybiodrowy.