Pokładełko samicy cechują dobrze rozwinięte paraprokty i smukłe, umieszczone na gonokoksytach przedwierzchołkowo styliki.
Ekologia i występowanie Owady saproksyliczne, spotykane pod korą, w butwiejących pniach i kłodach. Żerują na grzybach, fermentującym soku wyciekającym ze zranionych drzew, a także polują na podkorowe larwy owadów. Ponadto postacie dorosłe przynajmniej niektórych gatunków odwiedzają leśne kwiaty
Przedstawiciele rodzaju rozmieszczeni są w krainie palearktycznej i indobirmańskim podregionie krainy orientalnej. W Polsce stwierdzono dwa gatunki, I. binotata i I. sexguttata, jednak tego drugiego nie obserwowano od XIX wieku.
Taksonomia Takson ten wprowadzony został w 1843 roku przez Wilhelma Ferdinanda Erichsona. W 1992 roku Aleksandr Kirejczuk wprowadził podział omawianego rodzaju na dwa podrodzaje.
Podrodzaj nominatywny, Ipidia (Ipidia), cechuje się co najmniej dwukrotnie dłuższym niż szerokim ciałem o równoległych bokach. Pokrywy u tych chrząszczy są płaskie, o bokach gwałtownie na wysokości siódmego międzyrzędu zakrzywionych i niezmodyfikowanym punktowaniu ułożonym w regularne szeregi. Należą do niego dwa opisane gatunki:
Ipidia binotata Reitter, 1875 Ipidia variolosa Reitter, 1879