Morfologia Owocnik Bardzo cienki, odklejający się po zawilgoceniu, pajęczynowaty, brązowy, płowobrązowy lub gliniasty o filcowatym hymenoforze. Cechy mikroskopowe Strzępki biegnące po podłożu, regularne, o długości 8–9 (10) µm, z brązową ścianką, gładkie, o grubości 1–1,2 µm, bez sprzążek. Mają wyprostowane, prostopadłe gałęzie, brązowawe lub żółte, 8–11 µm, z coraz krótszymi odcinkami, rozgałęzione poprzecznie i stopniowo stające się szkliste, a także cienkościenne. Są silnie cyjanofilne i nie mają sprzążek. Podstawki krępe 12–20 × 9–12 µm z 4 sterygmami. Bazydiospory o średnicy 5,5–8 µm, prawie kuliste z żółtą ścianką, lekko pogrubione, cyjanofilne, zawierające na powierzchni około dwudziestu prawie cylindrycznych kolców o wymiarach 2–3,5 × 0,75 µm.
Występowanie i siedlisko Znane jest występowanie pajęczynowca kolczastozarodnikowego na Nowej Zelandii i na wszystkich kontynentach poza Antarktydą i Australią. W Polsce podano wiele stanowisk. Najbardziej aktualne podaje internetowy atlas grzybów. Znajduje się w nim na liście gatunków zagrożonych i wartych objęcia ochroną.
Nadrzewny grzyb saprotroficzny. Występuje w leżących na ziemi pniach i gałęziach wielu gatunków drzew liściastych i iglastych.
Przypisy
Kategoria:Mykobiota Polski Kategoria:Pajęczynowcowate