Rappaport pozostał w Tbilisi wraz z konsulem Wiktorem Białobrzeskim. W okrojonym składzie kontynuowali oni działalność misji, prawdopodobnie koncentrując się na sprawach repatriacyjnych. Ostatecznie, 6 grudnia 1920 roku, Rappaport opuścił Tbilisi i powrócił do Polski.
Po powrocie z misji zmienił nazwisko na Strążyski. Jego małżeństwo z pierwszą żoną zostało unieważnione. W latach 1922–1928 pracował jako nauczyciel języka polskiego w Gimnazjum Lorentza w Warszawie, gdzie redagował wraz z uczniami biuletyn „Głos młodzieży”.
Powtórnie ożenił się z Marią Lipińską, emigrantką z Rosji, która ukończyła szkołę baletową i była nauczycielką francuskiego w Warszawie. Edmund i Maria mieszkali na warszawskim Powiślu przy ulicy Leszczyńskiej 5/37, poznali Witkacego 25 lutego 1925 r. na premierze sztuki Jan Maciej Karol Wścieklica i wkrótce nawiązała się między nimi serdeczna przyjaźń.
W 1931 roku, wraz z żoną przeprowadzili się na stałe do Zakopanego, zamieszkując w sąsiedztwie Witkacego w willi Edmarowo. Edmund uczył języka polskiego i propedeutyki filozofii w Państwowej Szkole Przemysłu Drzewnego w Zakopanem, angażując młodzież również w działalność teatralną.