W mirlitonach rurowych lub naczyniowych strumień powietrza kierowany jest do wnętrza korpusu, obudowy w której osadzona jest membrana. Podczas gry instrument najczęściej trzyma się w ustach lub przy ustach; niektóre instrumenty (np. północnoindyjska trąbka nyâstaranga) przyciska się otwartą stroną do krtani. Korpus mirlitonów otwartych może mieć kształt rurki, rury i naczynia o mniej lub bardziej regularnym kształcie. Może być wykonany z gliny, kartonu, drewna, metalu (np. mosiądzu), trzciny, zwierzęcej kości, ciosu słonia, ze skorupy niektórych owoców (np. tykwy).
Urządzenia działające na zasadzie mirlitonów montowano w innych instrumentach, żeby zmodyfikować ich barwę, m.in. we fletach poprzecznych produkowanych od 1820 przez londyńską firmę Wigley & McGregor, w oraz w chińskich fletach poprzecznych .
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Membranofony Kategoria:Instrumenty dęte