Do 1972 roku Time Out stał się wiodącym magazynem w Londynie. Z dwutygodnika przekształcił się w błyszczący tygodnik o objętości około 72 stron. Przelom lat 70 i 80 cechował konflikt pomiędzy Elliotem a pracownikami magazynu, trwający do maja 1981 roku, kiedy kryzys osiągnął punkt kulminacyjny doprowadzając do strajku pracowników firmy. Time Out został zmuszony do zaprzestania publikacji i zniknął z kiosków na około cztery miesiące. Ostatecznie Elliott zmusił swoich pracowników do działania i wszyscy oprócz 15 zostali zwolnieni. Niezadowoleni pracownicy Time Out założyli konkurencyjny magazyn City Lights. Time Out próbował rozszerzyć działalność uruchamiając drugą publikację Sell Out, poświęconą zakupom, ale nie odniósł sukcesu. W 1982 roku wprowadził na rynek pierwszy przewodnik, Eating & Drinking Guide. W 1988 roku dodał do swojej oferty publikacje programów telewizyjnych.
W latach 90. Time Out zaczął wprowadzać na rynek serię corocznych przewodników, takich jak Time Out Film Guide (1991) czy coroczne przewodniki poświęcone takim tematom jak seks, narkotyki i moda. Wprowadził również nową serię przewodników miejskich Time Out. Jednocześnie rozpoczął działalność za granicą wydając kwartalnik Paris Free Guide i Time Out Paris, które jednak nie odniosły sukcesu komercyjnego.