Wiosną 1924, wraz ze zmianą terminu „jazda” na „kawaleria”, dotychczasowe pułki jazdy dywizyjnej (pułki strzelców konnych) zostały przeformowane w pułki jazdy samodzielnej i etatowo upodobniły się do pułków szwoleżerów czy ułanów. W tym celu w 6 psk sformowano 4 szwadron liniowy i szwadron ciężkich karabinów maszynowych. Ponadto utworzono pluton łączności i sekcję pionierów. Jednocześnie pułk zmienił podporzadkowanie i wszedł w skład XVI Brygady Kawalerii. Wiosną 1930 rozformowano 4 Dywizję Kawalerii, a pułk znalazł się w składzie 2 Samodzielnej Brygady Kawalerii. Od wiosny 1937 wchodził w skład Kresowej Brygady Kawalerii.
Zakwaterowanie W momencie zawieszenia broni na froncie wojny polsko-bolszewickiej pododdziały, które miały wejść w skład nowo tworzonego 6 pułku strzelców konnych stacjonowały na różnych odcinkach frontu. Jego dowództwo i szwadron zapasowy formowano w Hruszowie. W styczniu 1921 dołączył do nich 1 szwadron. W lipcu pododdziały zgrupowane w Hruszowie przeniesiono do Żółkwi. Tu też powrócił z linii demarkacyjnej 5. i 6 szwadron oraz plutonu ckm z III dywizjonu, a miesiąc później 2 szwadron. Ostatecznie 27 października 2/6 psk przeniesiono do Łańcuta i przemianowano na 1/10 pułku strzelców konnych, natomiast 5 i 6 szwadron przemianowano na 2. i 3 szwadron i pozostawiono w Żółkwi w strukturach 6 psk.