Włodzimierz Marian Zwierzykowski (ur. 25 kwietnia 1929 w Bydgoszczy, zm. 28 listopada 2022 w Jagatowie) – polski technolog chemik i działacz państwowy, profesor doktor habilitowany nauk chemicznych, prorektor Politechniki Gdańskiej (1978–1981), przewodniczący Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w Gdańsku (1984–1988).

Życiorys Syn Jana i Janiny. W 1943 ukończył niemiecką szkołę powszechną, następnie ze względu na zakaz dalszej edukacji pracował jako goniec w ubezpieczalni i jako robotnik w fabryce obuwia „Leo” w Bydgoszczy. W 1945 podjął naukę w Państwowym Liceum i Gimnazjum Męskim w Bydgoszczy im. Józefa Piłsudskiego. W 1950 zdał maturę, następnie uzyskiwał stopnie inżyniera (1954) i magistra inżyniera (1956) na Wydziale Chemicznym Politechniki Gdańskiej (praca magisterska pt. Środki powierzchniowo czynne kationoaktywne z syntetycznych kwasów tłuszczowych produkcji krajowej). W 1962 doktoryzował się na podstawie napisanej pod kierunkiem Henryka Niewiadomskiego pracy pt. Nowa metoda konduktometrycznego miareczkowania anionoaktywnych substancji powierzchniowo czynnych. W 1965 habilitował się po przedstawieniu rozprawy pt. Swobodna energia adsorpcji siarczanów alkilowych na granicy faz powietrze-woda. W 1977 otrzymał tytuł naukowy profesora. Wypromował siedmioro doktorów, w tym Donatę Konopacką-Łyskawę.