W okresie wojennym przystąpił do Polskiej Partii Robotniczej, przekształconej w 1948 w Polską Zjednoczoną Partię Robotniczą. Krótko po wyzwoleniu był zastępcą pełnomocnika rządu ds. reformy rolnej w województwie kieleckim. W 1945 został pierwszym po wojnie pełnomocnikiem Rządu RP na XVII Obwód Administracyjny – Trzebnica. W maju 1946 stanowisko to zostało przekształcone w fotel starosty trzebnickiego. Później kierował Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w Ząbkowicach Śląskich, w międzyczasie ukończył studia prawnicze na Uniwersytecie Wrocławskim.
W 1952 powrócił na Kielecczyznę, został wicedyrektorem ds. administracyjno-finansowych w Zakładach Metalowych im. gen. Waltera w Radomiu i wykładowcą Wieczorowej Szkoły Inżynierskiej w Radomiu. W 1956 kierował również Wojewódzką Komisją Planowania Gospodarczego. Od 27 października 1956 do 12 lutego 1958 kierował Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w Kielcach. Następnie od lutego 1958 do śmierci pełnił funkcję wiceprzewodniczącego jej Prezydium. Był ponadto przewodniczącym Związku Bojowników o Wolność i Demokrację i Związku Ochotniczych Straży Pożarnych w województwie kieleckim.
26 września 1967 został pochowany na Cmentarzu Partyzanckim w Kielcach. Jego pogrzeb upamiętniono m.in.