Rosnąca liczba uczniów doprowadziła do potrzeby rozbudowy budynku, która nastąpiła w maju 1913 roku, trwała pół roku i obejmowała nadbudowę piętra i podwyższeniu przylegającej do niej kaplicy. Pracami ponownie kierował Leopold Mazurek nie pobierając za nie pensji.
W trakcie I wojny światowej aktualnie okupujące Uhnów wojska urządziły w szkole szpital dla rannych żołnierzy. Po zakończeniu działań wojennych siostry powróciły do prowadzenia szkoły powszechnej, siedmioklasowej. Została ona zamknięta przez władze radzieckie w r. 1939, podczas niemieckiej okupacji Uhnowa w 1944 roku ukraiński zarząd miasta zmusił felicjanki do opuszczenia placówki. Siostry na krótko wyjechały do Szczepanowa. Z powrotem w Uhnowie zjawiły się jesienią 1945 roku i ponownie rozpoczęły prowadzenie szkoły. Tę zamknięto po zmianie granic w r. 1951. W kolejnym roku budynku pofelicjańskie zostały przeznaczone na szkołę podstawową, która mieści się tam do dzisiajWszystkie informacje wg M. Kurzej, Dom ss. felicjanek pw. św. Kolety w Uhnowie, [w:] Kościoły i klasztory rzymskokatolickie na terenie dawnego województwa bełskiego, t. 1, red. A. Betlej, A. Dworzak, Kraków 2021, s. 1053-1062..