Na południe od klasztoru rozciągał się duży ogród owocowy i warzywny, a od zachodu znajdowały się liczne zabudowania gospodarcze. alt=Kościół w 2014 roku|mały|325x325px|Kościół w 2014 roku Opisy podawane w wizytacjach z XVIII i XIX wieku nie rejestrują istotnych zmian w wyglądzie obiektu. W 1820 we wnętrzach znajdowały się trzy portrety kanoników, pięć obrazów malowanych na płótnie i dwa landszafty, w jednym z pomieszczeń stał fortepian. Wśród „ruchomości” na uwagę zasługuje oprawny w srebro puchar z orzecha kokosowego. Klasztor posiadał zasobną bibliotekę, która w 1783 liczyła 1055 woluminów.
Zagadnienia artystyczne Z dokładnego opisu budowli zawartego w kontrakcie z murarzem Szymonem Tarasowiczem, ale przede wszystkim z pomiarów sporządzonych po 1832 r. i kilku archiwalnych zdjęć wynika, że krzemienicki klasztor miał bryłę wczesnobarokowego pałacu. Projekt budynku mogli przywieźć z Krakowa zakonnicy, którzy zapewne jeździli do macierzystego domu. Wybrana przez nich bryła należała do kręgu budowli, w którym powstały takie obiekty jak pałac biskupów krakowskich w Kielcach (z lat 1637–1644), pałac Jerzego Ossolińskiego w Warszawie (ok. 1641), czy pałac Tarłów w Podzamczu Piekoszowskim (1645–1650).