W 1924 zanotowano prowizoryczny ołtarz z obrazem Matki Boskiej, na ścianach wisiało kilka oleodruków i obraz z przedstawieniem XVII-wiecznego nagrobka, zapewne Wolskich, z krzemienickiego kościoła.
W 1936 kaplica wymagała remontu, brak jednak danych, czy został on przeprowadzony do 1939, z którego pochodzi ostatnia informacja o jej funkcjonowaniu. Po 1945 została ograbiona – zabrano z niej ołtarz i zdemontowano nawet podłogę, sufit i oknaDorota Piramidowicz, Kaplica p.w. Św. Rocha w Krzemienicy, w: Materiały do dziejów sztuki sakralnej na ziemiach wschodnich dawnej Rzeczypospolitej, cz. II, Kościoły i klasztory rzymskokatolickie dawnego województwa nowogródzkiego, t. 2, red. M. Kałamajska-Saeed, Kraków 2006, s. 83-85, il. 179-180.
Architektura Kaplica usytuowana jest na szczycie wyniesienia w centrum starszej części cmentarza. Frontem zwrócona na wsch. Murowana z kamieni i cegieł, z tynkowanym detalem, na rzucie regularnego ośmioboku. Wnętrze jednoprzestrzenne, tynkowane, bielone. W ścianie zach. zamknięta odcinkiem łuku nisza, pod nią nieco wysunięty ku przodowi fragment tumbowej mensy. Elewacje licowane łamanym polnym kamieniem, łączonym ozdobną zaprawą z kawałkami polnego kamienia, krzemieni, cegieł i kwarcu.