Cmentarzysko kultury wielbarskiej Na pograniczu miejscowości Babi Dół i Borcz, na Pojezierzu Kaszubskim, znajduje się rozległe cmentarzysko kultury wielbarskiej z okresu wpływów rzymskich. Stanowisko to należy do najważniejszych zespołów sepulkralnych tego typu na Pomorzu i jest jednym z najlepiej rozpoznanych archeologicznie kompleksów łączących kręgi kamienne, kurhany oraz groby płaskie.
Cmentarzysko funkcjonowało od około II wieku n.e. do początku III wieku n.e. (fazy B2b–C1a chronologii względnej). W jego obrębie zarejestrowano liczne pochówki ciałopalne i szkieletowe, a także obiekty o charakterze rytualnym, w tym paleniska i konstrukcje kamienne niezwiązane bezpośrednio z grobami.
Charakterystycznym elementem stanowiska są kamienne kręgi, interpretowane jako miejsca zgromadzeń o funkcji ceremonialnej, oraz kurhany, pod którymi lokowano pochówki. Układ przestrzenny nekropolii wskazuje na złożoną organizację stref sepulkralnych i rytualnych, typową dla społeczności kultury wielbarskiej.