Po wojnie, w 1945 roku, powrócił do pracy artystycznej, zamieszkując w Radomiu. Współpracował z lokalnymi instytucjami kultury, w tym z oddziałem Związku Polskich Artystów Plastyków i Towarzystwem Przyjaciół Sztuk Pięknych w Radomiu. W rozpoczął także pracę w Wolnej Szkole Rysunku i Malarstwa w Radomiu.
Zmarł w 1953 roku, po czym został pochowany na cmentarzu rzymskokatolickim przy ulicy Limanowskiego w Radomiu.
Twórczość mały|Antoni Janik w pracy
Antoni Janik zasłynął jako twórca licznych rzeźb monumentalnych, portretów oraz rzeźb ołtarzowych, głównie wykonanych w marmurze. W jego dorobku znajdują się m.in.:
„Głowa wojewody kieleckiego”, „Siewca”, Płaskorzeźby - profile aktorów (w tym profil aktorki Mieczysławy Ćwiklińskiej), Alegoryczne kompozycje rzeźbiarskie, takie jak „Przyjaźń między narodami”.
Wystawy i nagrody
Janik brał udział w licznych wystawach organizowanych przez Zachętę Sztuk Pięknych, a także uczestniczył w wydarzeniach artystycznych w Radomiu i innych miastach Polski. Jego prace były prezentowane m.in. w:
I Salonie Zimowym w Radomiu (1945), I Ogólnopolskiej Wystawie Plastyki w Warszawie (1950).