Pierwszy kościół powstał przed r. 1394 i znajdował się na przedmieściach miasta. Kolejny zespół drewnianego kościoła i klasztoru zbudowano w r. 1401 w centrum Bełza, na południowy zachód od rynku. Świątynia ta zapewne uległa wielkiemu pożarowi Bełza w 1473 roku, lub niszczącym najazdom na miasto zagonów tatarskich w 1499 i 1502 rokuM. Biernat, Kościół pw. Najświętszej Marii Panny i klasztor OO. Dominikanów w Bełzie, [w:] Kościoły i klasztory rzymskokatolickie na terenie dawnego województwa bełskiego, t. 1, red. A. Betlej, A. Dworzak, Kraków 2021, s. 87.. W literaturze XIX- wiecznej utrwaliła się niemożliwa dziś do zweryfikowania informacja, że kościół Dominikanów został odbudowany w 1556 roku z fundacji bliżej nieznanego BodzantyW. Rubczyński, O zabytkach miasta Bełza, „Sprawozdania Komisyi do Badania Historyi Sztuki w Polsce”, 6, 1898, z. 2-3, s. LI.. W przeciągu kolejnego stulecia i on został zniszczony, ponieważ źródła mówią, że nowa świątynia powstała przed lutym 1671.

Podczas najazdu na Bełz przez wojska Szwedzkie w trakcie wojny północnej w 1704 roku spłonęła dzwonnica, a 15 lutego 1712 kościół został okradziony przez oddziały zwolenników Augusta II, które stacjonowały w Żółkwi.